NINIEJSZY SERIAL PRZEDSTAWIA FIKCYJNE POSTACI I WYDARZENIA
Otwieraj.
Otwieraj, bo cię rozszarpię!
Otwieraj, kurwa!
DZIEWIĘĆ PUZZLI
Kang Chimok nie wrócił na noc do domu.
Załatw zakaz opuszczania kraju.
- Tak jest. - Może uciec.
- Namierzcie jego samochód. - Dobrze.
Jedziemy tam, gdzie ostatnio się zalogował.
Tak jest.
Musimy znaleźć samochód Chimoka.
- Pójdę tam. - Dobrze.
118M5221
Tu Yang Jungho z Policji Hangang.
Przyślijcie techników.
Brutalny.
Impulsywny.
Obsesyjny.
Skrupulatny.
Powściągliwy.
Obdarzony samokontrolą.
To przeciwieństwo podejrzanego, którego sprofilowałam
w sprawach Yoon Donghoona i Lee Miyoung.
- To ten samochód? - Tak.
ŚRODA
Można przewinąć do przodu?
Nie widać, żeby wychodził.
Zatrzymać?
Czy za parkingiem coś jest?
Nie, tylko góra.
Nie znaleźliśmy kamerki ani karty SD z GPS-a.
- A urządzenie eTOLL? - Nie.
Pozbył się wszelkich nadajników.
To raczej nie samobójstwo.
Tą drogą jedzie się do Seulu.
On skądś wracał.
Musiał wcześniej zaplanować ucieczkę.
Dlatego wszystko skasował.
Moment.
Dowiedziałeś się, gdzie był Chimok?
Wyszedł z restauracji o 21.00.
Wrócił do domu w Hannam-dong
i ruszył autostradą do Chuncheon.
Czy jego żona nie twierdzi, że nie wrócił na noc?
Wygląda na to, że podjechał pod dom i zawrócił.
Niecałe pięć minut później
znów zarejestrowała go kamera w pobliżu jego domu,
Zjechał z autostrady o 23.00,
nad zbiornik Yeongpyeong.
Potem znów wrócił na autostradę.
O 2.29.
Porzucił samochód na postoju, na którym jesteś.
Spędził trzy godziny nad zbiornikiem.
Albo łowił ryby, albo ma romans.
Jedźmy nad ten zbiornik.
Widzimy się na miejscu, San.
Tu się nie da łowić ryb.
Mam wyciąg z karty kredytowej Chimoka.
Ostatni raz płacił nią
w Hotelu Y w Yeongpyeong.
Kochankowie
uwielbiają to miejsce.
HOTEL Y
Pracuję dni robocze,
więc nie wiem, kto tu wczoraj był.
Może pan sprawdzić,
czy Kang Chimok znajduje się na liście gości?
Chwileczkę.
Tak, jest na liście.
- Tak? - Zarezerwował pokój na jedną noc,
ale jeszcze tej samej nocy wyjechał.
W którym był pokoju?
Co to za smród?
Co tu się stało?
Przepraszam.
Jestem policjantem. Mogę się rozejrzeć?
Już pani sprzątnęła?
Nie, dopiero przyszłam.
Rozejrzę się.
Co tu się mogło stać?
Zabił jeszcze kogoś?
Drań uciekł.
Ale gdzie jest ciało?
Wczoraj o 21.00 zameldował się samodzielnie przez kiosk.
Nie dysponujemy nagraniami, bo są kasowane po jednym dniu.
Nie trzymają ich nawet tydzień?
Ludzie cenią sobie prywatność.
Więc o 21.00 ktoś zameldował się pierwszy.
Rozmawiałeś z ludźmi z nocnej zmiany?
Skoro o tym mowa...
Wiele osób skarżyło się na głośną muzykę dochodzącą z piątego piętra.
- Muzykę? - Tak.
Personel chciał interweniować,
ale o 2.00 nad ranem
z hotelu wyszedł mężczyzna w czerwonych spodniach, z walizką.
Z walizką?
Tak. Też była czerwona.
Czerwone spodnie i walizka.
Wczoraj Kang Chimok miał na sobie czerwone spodnie.
Zanurzamy się!
POLICJA
Jestem pewna, że Kang Chimok pojawił się tu wściekły.
Musiało dojść do walki.
Jednak na ścianach i podłodze
brakuje śladów walki
zadrapań i wgnieceń.
Kang Chimok od razu obezwładnił ofiarę.
Jak to zrobił?
Brutalny, impulsywny i obsesyjny.
Kang Chimok niczego nie planuje.
Brakuje głowy i rąk.
Ciężko będzie zidentyfikować ciało.
Przeszukajmy hotel i okolice zbiornika.
Myśli pan, że znajdziemy resztę?
Musimy założyć, że tak.
- Rozproszyć się. - Tak jest.
- Zaczynamy od tej góry. - Tak jest!
Przeszukać też brzeg.
Przez chwilę wzięłam cię za posąg.
Odwiedzasz wszystkie miejsca zbrodni?
Ja i morderca mamy podobny gust.
Ja też mam ładną czerwoną walizkę.
Uprzedzasz moje pytanie?
Jest innej marki.
To nie Kang Chimok.
Nie zabił Lee Miyoung?
Czy faceta z walizki?
Żadnego z nich.
Pomyśl o tym, czego twoi koledzy dowiedzieli się o Chimoku.
Wyleciał ze szkoły za przemoc.
Często zmieniał pracę.
Pracował w różnych branżach.
Brak mu opanowania.
Ten, kto zabił Lee Miyoung,
działał skrupulatnie i metodycznie,
żeby nie zostawić dowodów.
To człowiek zdyscyplinowany
i powściągliwy.
Zimny.
Tymczasem Kang Chimok
ma gorącą głowę.
Ciepło, zimno. Bzdura.
Ma wyraźny motyw. Jego odcisk znaleziono w aucie Miyoung.
Pamiętasz ostatnie chwile Miyoung zarejestrowane przez kamerę?
Siedziała zgarbiona.
Ściskała kierownicę i nerwowo się rozglądała.
Wyglądała jak ktoś, kto bardzo się boi.
Jak początkujący kierowca, który pierwszy raz wyjechał na drogę.
Miyoung była na tyle silna, żeby w młodym wieku prowadzić bar
w nieznanym sobie miejscu.
Kang Chimok,
choć jest impulsywny, otwarcie okazuje emocje.
Nie bała się, że on ją zabije.
Wyglądała jak ktoś,
kto boi się tego, co może jej zrobić obcy człowiek.
Podobny strach odczuwamy, myśląc o tym,
co skrywa ta woda.
Więc to nie Kang Chimok
zabił Lee Miyoung.
Twierdzisz, że nie zabił żadnej z ofiar.
Kto zabił mężczyznę z walizki?
To może być Kang Chimok.
O czym ty mówisz?
Zdekapitowane ciało
może należeć do Kanga Chimoka.
Na monitoringu z postoju
widać postać w rękawiczkach, prawda?
Czemu miałby w nich prowadzić własny samochód?
Czy to na pewno był Kang Chimok?
Uważasz, że to nie on,
tylko dlatego, że miał rękawiczki?
Dowiemy się, kiedy sprawdzą DNA.
Zbieram się. Oby tak dalej.
Rozumiem.
Oddzwonię.
DNA z wyłowionego ciała
potwierdza, że to Kang Chimok.
To się robi niedorzeczne.
Zabił Lee Miyoung,
a sam został rozczłonkowany?
Jak to możliwe?
Poprosiliśmy o jurysdykcję,
a utknęliśmy w martwym punkcie.
Czy Kang Chimok w ogóle zabił Lee Miyoung?
Co z tobą, Youngha?
Znaleziono częściowy odcisk. Nie podważaj faktów!
Nie możemy bazować wyłącznie na tym.
Wszystko się sypie.
Akcje też spadły.
Cholerne życie.
Przeanalizujmy nagranie z postoju. Sprawdźmy, czy to rzeczywiście Chimok.
Tak jest.
San, pojedź jeszcze raz do restauracji.
Dobrze.
Po zjedzeniu zostaw naczynia. Jutro posprzątam.
Proszę pani?
Tak?
Lee Miyoung i Kang Chimok?
Kojarzy pani te nazwiska?
Pierwsze słyszę.
A co?
Jaki naprawdę był mój wuj?
Zaczynam myśleć, że go nie znałam.
Nie wiem.
Czy nagle się zmienił?
Czemu mnie o to pytasz?
Nieważne.
Kiedy zostałaś sama,
po tym jak twoi rodzice zginęli w wypadku...
wtedy się zmienił.
Stał się inną osobą.
Wkrótce potem
odszedł ze służby.
Pójdę już.
W tym fotelu zawsze mi wygodnie.
Może kupię sobie taki sam.
Czemu tak nagle wróciłaś?
Znów zaczęłam śnić.
Wszystko sobie przypomniałam.
Wiem, że ja tego nie zrobiłam. Więc czemu znów mi się to śni?
Nie wiesz, co zaszło tamtego wieczoru.
To dlatego nie mogę spać?
Mam spuchnięte oczy.
A może to dlatego, że zjadłam makaron instant?
To, że nie zabiłaś, nie daje nam odpowiedzi.
Ważne, czemu doszło do morderstwa
i kto tamtego wieczoru zabił twojego wuja.
Musisz znaleźć odpowiedź.
Zadałam oczywiste pytanie.
Idę szukać odpowiedzi.
Odłóżmy na bok sny...
Kiedy zacznę spać?
Kiedy poczujesz się bezpiecznie nawet we śnie.
Zapisać ci coś na sen?
Pewnie nigdy nie będę dobrze spać.
Może zacznę medytować...
Aha, jutro o 18.00 idziemy na sushi.
Zaprosić też doktora Hwanga?
Spytam go.
GABINET 2
Przepraszam.
Czy to naprawdę...
mój mąż?
DNA z maszynki do golenia pasuje do DNA ofiary.
Powiedział, że trochę się spóźni.
Nie mogę w to uwierzyć.
Proszę spojrzeć...
na tego mężczyznę.
Zna go pani?
Nie.
Założyłam, że to mój mąż.
Ma na sobie ubrania, które rano włożył Chimok.
Pracownicy restauracji też go nie znają.
Jakość nagrania nie pomaga.
Myśli pan, że ten mężczyzna i Kang Chimok się znali?
Oczywiście.
Czemu Chimok miałby się spotkać z nieznajomym?
Spójrzcie.
Z billingu wynika,
że o 21.40 Chimok odebrał połączenie z telefonu na kartę.
Rozmowa trwała zaledwie 47 sekund.
Odebrał telefon pod domem.
Co takiego usłyszał,
żeby pokonać taką drogę?
Wygląda na to, że zarezerwował pokój na nazwisko Chimoka.
Inaczej Chimok pojechałby prosto do hotelu.
Godzina zameldowania też jest podejrzana.
Celowo dał się zarejestrować kamerom,
żeby później uciec, udając Chimoka.
Okaleczenie ofiary sugeruje, że morderca żywił do niej urazę.
Porozmawiam z jego znajomymi.
Youngha i ja przyjrzymy się jego finansom.
Zawsze chodzi o pieniądze.
Co mam robić?
Sprawdź monitoring w pobliżu postoju.
Sporo tam kamer.
To, co weszło, musi wyjść.
Bądź skrupulatny.
Tak jest.
Informujcie mnie.
Dobrze.
Cholerny monitoring.
Walić tę republikę monitoringu.
Dzień dobry!
Przyniosłam kawę.
Nie musisz tego robić za każdym razem.
Dziękuję.
O co chodzi?
No powiedz!
Dobrze wiesz.
Nie dostałam puzzla. To nie był Kang Chimok.
Co powiedziała jego żona?
Znała Lee Miyoung?
Co to ma za znaczenie?
Czyli zaprzeczyła.
Czemu musisz wiedzieć? Mam tego dość!
Tylko się zastanawiam.
Widzisz we mnie konkurencję?
W tobie?
Znała pani Lee Miyoung?
Pierwszy raz słyszę to nazwisko.
Jest dość popularne,
ale się nie zawahała.
Słucham?
Dzień dobry.
Tu porucznik Yoon z Policji Metropolitalnej.
Mam do pani kilka pytań.
Mogę wejść?
Przepraszam za bałagan.
W moim życiu zapanował chaos.
Nie miałam czasu posprzątać.
Kiedy pani mąż
pierwszy raz wspomniał o Lee Miyoung?
Wiem, że ją pani znała.
To nie przesłuchanie. Jestem po prostu ciekawa.
To oczywiste, że ktoś w wieku mojego męża
ma za sobą rózne związki.
Nie przeszkadzało mi to.
„Wiesz, ile jest dziś warte mieszkanie, które dałem Miyoung?”
Tak powiedział.
Żałował tego, kiedy po ślubie kupiliśmy nasz pierwszy dom.
Wtedy pierwszy raz o niej usłyszałam.
Powiedział coś jeszcze?
Wspomniał, że się zmieniła albo coś takiego?
Zmieniła się?
Chyba o tym nie mówił.
Czemu wypytuje mnie pani o zmarłą kobietę?
Mąż powiedział pani,
że Lee Miyoung zmarła?
Nie.
Dowiedziałam się od policjanta.
Rozumiem.
Swoją drogą...
skąd pani wie, że ją znałam?
Podczas przesłuchania skłamałam.
To moja praca.
Jestem profilerką.
Naprawdę?
Też chciałam nią zostać.
Napije się pani kawy?
Przyszedł rano,
a wyszedł przed obiadem,
około 11.30.
Kiedy wrócił?
Nieco po 19.00,
z trzema kolegami z golfa.
- Z golfa? - Tak.
Zauważył pan coś dziwnego?
Napiętą atmosferę.
Kiedy jego kumple wyszli, pan Kang był bardzo podenerwowany.
Cisnął butelką o ścianę.
- Czemu? - Nie wiem.
Ale to się często zdarzało, bo był porywczy.
Miał krótki lont.
Czy po wyjściu kumpli
spotkał się z kimś jeszcze?
Nie.
O 21.00 zadzwonił po kierowcę.
- Ktoś odwiózł go do domu? - Tak.
Jak kawa?
Z nudów poszłam na kurs baristyczny.
Niezła.
Smakuje jak kawa, którą parzy się po półrocznym kursie.
O, rany.
Rzeczywiście minęło pół roku.
Mamy podobny manicure.
To prawda.
Co jeszcze pani widzi?
Lubi pani samotność.
Czy pani i mąż sypialiście w osobnych sypialniach?
Tak.
Nie umiem spać z kimś w jednym łóżku.
Kiedy zasypiam, nienawidzę słyszeć czyjegoś oddechu.
Zbytnia bliskość zawsze powoduje problemy.
To prawda.
Dlatego nawet jako nowożeńcy sypialiśmy osobno.
choć mój mąż tego nie znosił.
Chciał, żebyśmy ciągle byli razem.
A pani? Kiedy dostała pani własny pokój?
Tuż po narodzinach.
Moi rodzice byli lekarzami, więc nam się powodziło.
Zazdroszczę.
Czego?
Tego, że od początku miała pani własny pokój
i że pracuje pani jako profilerka.
W przeszłości kogoś pani straciła, prawda?
Widzi to pani?
Nawet podczas przesłuchania zachowała pani spokój.
Jakby przywykła pani do śmierci.
Interesujące.
Przy pani nie powinnam kłamać.
Kiedy miałam 13 lat, w moim domu wybuchł pożar.
Straciłam w nich babcię i starszą siostrę.
Następnego dnia mieliśmy się przeprowadzić.
W nowym mieszkaniu były dwa pokoje,
ale żaden nie czekał na mnie.
Mam wrażenie,
że pani też kogoś straciła.
To prawda.
Kiedy byłam w podstawówce, moi rodzice zginęli w wypadku samochodowym.
Czemu pani tak pomyślała?
Po prostu.
Nasze oczy skrywają tę samą opowieść.
Dziękuję za pomoc.
Już pani idzie?
Miło spędziłam czas.
Chętnie znów bym się z panią spotkała.
Cześć, wszystkim!
Jak się macie?
Porucznik Yoon!
Brakowało nam benefitów, Ena.
Mnie też!
W takim razie proszę.
Czuję nowy zapach.
Gdzie spędziłeś noc?
Tego tortu jeszcze nie jedliśmy. Z której jest cukierni?
Z truskawkami!
Przeglądałam akta.
Ciekawa sprawa.
Raczej makabryczna.
Nie zmieniaj się w Enę.
A co w tym złego?
Zaczynajmy.
POTENCJALNY WSPÓLNIK
To ja...
dokonałam tego morderstwa.
Pytajcie o wszystko.
Znałaś ofiarę?
Tak.
To dlatego okaleczyłam zwłoki.
Nie chciałam, żeby mnie złapano.
Ale złapano cię po jednym dniu.
Jesteś na liście podejrzanych.
Jeszcze nie.
Policja mnie nie szuka.
Szukają faceta, którego nagrała kamera.
Skąd go znasz?
Wynajęłaś zabójcę?
Nie zapłaciłam za zabójstwo.
Pomyślałam po prostu,
że ten mężczyzna mnie nie zdradzi.
Kto zaplanował morderstwo?
- Ja. - Chodziło o pieniądze?
Nie zależało mi na nich.
Po prostu...
chciałam się go pozbyć.
Czemu?
Zawsze tak robię.
To dla ciebie nie pierwszyzna.
Żebyś wiedziała.
To dlatego wiem, jak działa policja.
W przeszłości pewnie byłaś w tym hotelu.
Mają twoje dane w rejestrze gości?
Jasne, że nie.
Jak go zwabiłaś do hotelu?
Ten facet go sprowokował...
i powiedział, że jest ze mną.
Kiedy to usłyszał,
zaczął się trząść z wściekłości.
Trząsł się i trząsł.
Jak osika.
Nienawidzi, kiedy ktoś odbiera mu jego własność.
Rozumiem.
Więc jesteś kobietą.
Jak go zabiłaś?
Zapukał...
do drzwi.
O, tak.
Mój wspólnik otworzył drzwi,
a ja poraziłam go paralizatorem w szyję.
Natychmiast upadł.
Założyliśmy mu worek na głowę, żeby się udusił
i zaciągnęliśmy go do łazienki.
Zaplanowałam każdy ruch.
Jak się czułaś, kiedy umarł?
Kiedy patrzyłam...
jak przestaje oddychać,
byłam szczęśliwa.
Moment...
Zabójczynie...
zwykle tak nie robią.
Na ogół, ze względów finansowych
i z powodu ograniczeń fizycznych,
zabijają za pomocą trucizny lub leków.
Ich metody i motywy bywają różne.
Ostatnio odważniej niszczą dowody.
W niedawnym zabójstwie byłego męża
w kurorcie Gapyeong
morderczyni użyła tabletek nasennych i noża.
Jego ciała nie odnaleziono.
Co możecie zrobić,
żeby mnie złapać?
Żona Chimoka powiedziała, że nie wrócił do domu.
Powiedział, że się spóźni,
ale nie wrócił do domu.
Facet wykłócał się o zapłatę, chociaż jeździł mercedesem klasy S.
Zwykle bym tego nie zrobił. Wiem, że nie powinienem,
ale byłem tak wkurzony,
że zaparkowałem przed jego domem, a nie w garażu.
Postanowiłem, że jeśli wsiądzie za kółko, wezwę policję.
Nagrałem to, żeby mieć dowód.
DZWONI: YOON ENA
ŁĄCZĘ Z: KIM HANSAEM
Okej.
1205#
0512#
Znów błąd.
Czy to możliwe...?
1025#
Super.
Otwarte!
DOM ZBRODNI, AGATHA CHRISTIE
Ciekawe.
Lubi Agathę Christie?
Bardzo się różnimy.
Coś się nie zgadza. Na przykład zeznania kierowcy.
Jutro porozmawiam z żoną Chimoka.
Musimy ją wezwać.
Cześć, Curry Boy.
Witaj w domu.
Co ty tu robisz?
Nie odebrałeś.
Co?
Przyniosłam pizzę.
Masz miód, żeby maczać ciasto?
Czemu twój kod to 1025#?
Wciąż mnie profilujesz?
Już nie.
Teraz twoja kolej.
Skąd znasz kod?
Wiesz, że to wtargnięcie?
Wiedziałam, że jesteśmy podobni.
Mój kod to też 1025#. Data śmierci wuja.
To była twoja pierwsza sprawa
i jedyna nierozwiązana.
Łączy nas więcej, niż sądzisz.
Twój zmarły ojciec też był policjantem?
W twoich aktach nie ma tej informacji.
Tym razem się mylisz.
Nie był policjantem.
Serio?
To czemu miał na sobie policyjny mundur?
Widziałaś film Red Zone?
- Nie. - Mój ojciec
grał w nim detektywa.
Był aktorem,
choć nie zdobył popularności.
Miał prezencję aktora.
Twoja mama miała szczęście.
Czemu kobiety zabijają swoich mężów?
Dla pieniędzy, przez przemoc domową albo w afekcie.
Zwykle tak.
Poznałam żonę Chimoka.
Czemu?
Chciałam się dowiedzieć, czy wspominał jej o Lee Miyoung.
Zauważyłam coś dziwnego.
Kiedy mówiła o śmierci babci i siostry,
nie była smutna.
Ale kiedy powiedziała, że nie miała własnego pokoju,
wydała mi się smutna i wściekła.
Własnego pokoju?
Co to ma za znaczenie?
Co więcej,
nie zapytała o śmierć męża.
Sprawia wrażenie kobiety pełnej ciekawości,
ale nie zapytała o sprawę
ani o to, czy robimy postępy.
Czemu?
Bo już wiedziała.
Dlatego nie zareagowała jak żona pogrążona w żałobie.
Nie masz prawa tak mówić.
Kiedy ty byłaś w żałobie, zareagowałaś normalnie?
To dlatego kupiłyśmy podobne walizki!
Jutro pogadam z Yanghee.
Nic z tego.
Nie przyznała się do winy.
I się nie przyzna.
Tak jak ty?
Ja jestem niewinna.
Jutro ją przesłuchamy.
Zobaczymy, co ma do powiedzenia.
I nie mów do mnie na ty!
Zamówiłam nam kawę.
Możemy zaczynać.
Zastanawiam się...
kim jest ten mężczyzna.
Ja też się zastanawiam.
To nie wy powinniście się tego dowiedzieć?
Nie zaprzecza pani, że go zna.
Powiedziała pani, że tego dnia pani mąż nie wrócił do domu.
Tak.
Więc jak pani to wyjaśni?
Może nie zauważyłam, bo wcześnie się położyłam.
Kiedy zasypiam, całkiem mnie odcina.
Po telefonie od męża
wyłączyła pani komórkę
aż do rana.
Gdzie pani była?
W domu.
Spałam.
Czy...
wy mnie podejrzewacie?
Skąd ten pomysł?
Widziałam takie sceny
w filmach.
Kiedy umiera mężczyzna,
pierwszą podejrzaną jest żona.
Powinniśmy panią podejrzewać?
Oczywiście.
Czy nie dlatego tu jestem?
Była pani z innymi mężczyznami?
Tak.
Z...
trzema czy czterema.
Szaleństwo.
Jeden z nich był dla pani szczególnie ważny.
To sportowiec.
Zerwałam z nim
miesiąc temu.
Więc nie miałam motywu.
Imponujące. Wytrąca nam argumenty.
Czy on mógł to zrobić?
Może znienawidził mnie po zerwaniu.
Czemu tak pani sądzi?
Przyszło mi to do głowy.
Kiedyś mnie spytał,
czy gdyby pozbył się mojego męża, mógłby zająć jego miejsce.
Jeśli wam to pasuje,
moglibyście się z nim spotkać.
Tak, zerwaliśmy miesiąc temu.
Ale spotykałem się też z innymi.
To mężatka,
a ja nie szukałem poważnego związku.
Można powiedzieć,
że trochę się zabawiliśmy.
Zranił się pan w dłoń?
Mogę zobaczyć?
Jasne.
W tenisie często się upada.
Tak czy siak...
powinniście zadać te pytania Yanghee.
Kiedyś mnie spytała,
czy gdyby jej męża zabrakło, zająłbym jego miejsce.
Między nimi było bardzo źle.
Rozumiem.
Uczniowie na mnie czekają.
- Muszę już iść. - Dobrze.
Co to za blizny?
Działali razem.
Seo Yanghee i Roh Jaewook.
Chodzili razem do ostatniej klasy liceum,
ale potem urwał im się kontakt.
Kiedy rok temu Seo Yanghee dołączyła do klubu tenisowego,
znajomość odżyła.
W klubie ich związek wywołał skandal.
Mam tu spis ich połączeń.
Telefony ustały miesiąc temu.
Zwykle po rozstaniu dzwoni się jeszcze raz czy dwa,
więc to się wydaje niemal celowe.
Sprawdziłem ubezpieczenie Chimoka.
Nie ubezpieczył się na życie.
Rusz głową.
Po śmierci Chimoka
jego majątek odziedziczyła Yanghee.
Nawet po spłaceniu długu,
zostałoby kilka milionów wonów.
A restauracja przynosi 20-30 milionów wonów miesięcznie.
Oboje skorzystaliby na zniknięciu Chimoka.
Ale musiał być jakiś katalizator.
A jeśli...
Chimok dowiedział się o ich romansie?
Taki gość dostałby szału.
Zagroziłby im śmiercią.
Też tak myślę.
A jeśli poczuli presję
i zagrozili, że zabiją Chimoka?
Wystarczyłby telefon od Jaewooka, by Chimok tam pojechał.
Mamy motyw i dowody poszlakowe,
ale brakuje konkretów.
Muszą się przyznać.
Przerzucają się winą.
Muszą się pokłócić.
To Yanghee wpadła na pomysł, żeby dał się nagrać
i żeby wywiózł ciało w czerwonej walizce.
Osobowość sprawcy widać po tym,
jak pozbywa się dowodów.
Seo Yanghee to doświadczona oszustka.
Kto z ich dwojga jest słabszy?
Kto pierwszy się przyzna?
Ile pan wie...
o Seo Yanghee?
Sporo, bo chodziliśmy razem do liceum.
Co więcej,
jeszcze miesiąc temu
byliśmy kochankami.
Opowiadała panu o swojej rodzinie?
Tak.
Jej rodzice zmarli, kiedy była mała,
więc dorastała z babcią i starszą siostrą.
Mówiła, jak zmarły?
Tak.
Co to ma za znaczenie?
Powiedziała, jak zmarły?
Pod jej nieobecność
w ich domu wybuchł pożar.
Powiedziała, że wyszła?
To było podpalenie.
Sprawcy nie ujęto.
DWIE OFIARY POŻARU
Nikt nie podejrzewał Yanghee, bo miała dopiero 13 lat.
Była młodą dziewczynką, która straciła babcię i siostrę.
Wszyscy jej współczuli.
Podejrzenie padło na kogoś innego, tak jak teraz na pana.
Na mieszkającego po sąsiedzku 15-latka.
Wie pan, co się z nim stało?
A powinienem?
Zniknął.
Do dziś go nie znaleziono.
Powinien pan to wiedzieć.
ZAGINĄŁ BAEK SEUNGHO
To mógł być pan.
Seo Yanghee jest obok.
Twierdzi, że zabił pan jej męża.
Prześmieszne.
Jak to możliwe?
Poważnie?
Od 10 lat podejrzewał panią
o zamordowanie wuja?
Właśnie.
Mam tego dość.
Nie mają dowodów, które to potwierdzają.
Ani takich, które temu przeczą.
Właśnie.
Swoją drogą...
wiedziała pani?
Walizka, którą wyłowiono ze zbiornika
do złudzenia
przypomina moją.
Co to za walizka?
Wyłowiono ją ze zbiornika.
Trzy miesiące temu Yanghee kupiła identyczną.
Mamy wyciąg z jej karty.
Gdzie teraz...
jest ta walizka?
Powiedziałem, co mogłem.
W takim razie...
mogę iść do domu?
Panie Roh!
Nie sądzi pan, że tu jest bezpieczniej?
Był pan przy tym, jak rozczłonkowała ciało.
Wszyscy bliscy Yanghee nie żyją.
Jej rodzice,
babcia
i starsza siostra.
Ciekawe, co będzie z panem.
Szczerze mówiąc...
umówiliśmy się po przesłuchaniu.
Yanghee...
Znaleźliśmy torbę!
Sześć dni po tym, jak w zbiorniku Yeongpyeong
odnaleziono okaleczone ciało, aresztowano morderczynię.
Okazało się, że to żona ofiary,
która płakała na wieść o jego śmierci.
Policja przesłuchuje żonę, panią Seo,
by ustalić motyw zbrodni.
Szczegóły zna Park Jiyun.
Panią Seo i jej kochanka pana Roha
aresztowano pod zarzutem morderstwa,
okaleczenia i porzucenia ciała.
Oboje przyznali się do winy
podczas przesłuchania, dwa dni temu o 18.00,
sześć dni po odnalezieniu ciała.
Sprawcy rozczłonkowali ciało, by nie dało się go zidentyfikować.
Zatopili je w zbiorniku Yeongpyeong
i zakopali na pobliskiej górze.
Policja twierdzi, że była to zaplanowana, potworna zbrodnia
i rozważają ujawnienie tożsamości sprawców.
Jeszcze bardziej szokuje fakt,
że ta sama osoba
jest zamieszana w zabójstwo znad Yeongpyeong
i zabójstwa właścicielki baru z whiskey.
Zdaniem policji
ofiara okaleczenia, pan Kang,
to ta sama osoba,
którą podejrzewają o zabicie
właścicielki baru.
ODZYSKANA REPUTACJA
Co to?
Spójrzmy.
Wygląda dobrze.
Masz oko.
Dziękuję.
Myślałam, że będziesz wyglądał jak detektyw.
Nie mieli większej.
- Dziwne. - Też przymierzę.
Wyglądam jak detektyw?
Co za cyrk.
Doceniam gest.
Doceń prezent.
Proszę docenić jej hojność, kapitanie.
Czym mamy ci się odwdzięczyć?
Nie chcę prezentu.
Ale chcę coś powiedzieć.
Mów. Rozwiązaliśmy sprawę.
I kupiłaś nam prezenty.
Sprawa nie jest jeszcze rozwiązana.
Lee Miyoung nie zabili
ani Yanghee, ani Chimok.
O czym ty mówisz?
Przemyślcie to!
Co się stało?
Nie podoba ci się czapka?
Kogo podejrzewasz?
W sensie?
Twierdzisz, że ta para nie zabiła Lee Miyoung.
Kto to zrobił?
Jeszcze nie wiem.
Podejrzewam wszystkich znajomych,
poza tobą.
Nie ukrywasz tego przede mną?
Zdziwiłam się, kiedy okazało się, że gustujemy w podobnych rzeczach.
I że jako dzieci obie straciłyśmy rodziców.
Zastanawiałam się, czy też przywykłam do zwodzenia ludzi,
jak Seo Yanghee.
Nie powiedziałabym.
Uważam cię za szczerą.
Kiedy trzymałam Yanghee za rękę,
myślałam o filmie, który oglądałam w dzieciństwie.
Bohater powiedział coś takiego
o ukazanym tam mordercy.
„To tak, jakbyśmy żyli w tym samym domu. On wyszedł tylnymi drzwiami,
a ja frontowymi”.
Ważne, że ty wyszłaś frontowymi.
Seo Yanghee nie zabiła męża
dla pieniędzy ani dla kochanka.
Pragnęła tylko większego domu, większej przestrzeni.
To dlatego za niego wyszła.
Ale on naruszył jej osobistą przestrzeń.
Więc pozbyła się przeszkody.
Dlatego w wieku 13 lat zabiła babcię i siostrę.
To zbyt skomplikowane.
Szukaj odpowiedzi.
Co to za rada?
Jestem po pracy.
Pyszne to piwo.
Kluczyki.
- Dziękuję. - Dobranoc.
Napisy: Maria Borzobohata-Sawicka