NINIEJSZY SERIAL PRZEDSTAWIA FIKCYJNE POSTACI I WYDARZENIA
DZIEWIĘĆ PUZZLI
POLICJA ZAMIESZANA W ZABÓJSTWO
WYSTAWNE KOLACJE
LICZNE SPEKULACJE
ROMANS KOMENDANTA
Dzień dobry.
Porucznik Yoon Ena, analityczka kryminalna.
Pomogę wam rozwiązać sprawę Lee Miyoung.
Gdzie mogę usiąść?
O co chodzi, kapitanie?
Jest tu z rozkazu szefa.
Kapitan Yang z Wydziału II.
Miło mi.
ZBRODNIA I KARA
Gdzie to jest?
Chcesz coś powiedzieć?
Bo ja tak.
Chodź ze mną.
Co tu robisz?
Boisz się, że odkryjemy prawdę?
Czy ty nigdy...
w siebie nie wątpisz?
Powinieneś.
Tylko wtedy znajdziesz odpowiedź.
Przyszłaś, żeby mi wciskać kit?
Jasne, że nie.
Jak myślisz, co tu robię?
Jednego jestem pewna.
Hyeun Hogeun, Tae Dongsu, Lee Miyoung
i mój zmarły przed laty wuj
są za sobą jakoś powiązani.
Czemu nie wymieniłaś siebie?
W końcu sobie przypomniałam.
Co?
Co takiego?
Dziesięć lat temu przebywałam w salonie z mordercą.
Nie jesteś zawiedziony?
Martwiłam się, że to ja go zabiłam, ale to nie byłam ja!
Nagle to sobie przypomniałaś?
A może sama się oszukujesz?
Może znalazłaś się pod ścianą?
Co się tak na mnie uwziąłeś?
Ja się uwziąłem?
Uwziąłem?
Uważaj, co mówisz i nie spoufalaj się.
Jestem starszy stopniem.
Będę.
Czemu?
Jestem od ciebie starszy i bardziej doświadczony.
Ale z ciebie boomer.
KOMENDANT HYEUN HOGEUN
Podać ci powód?
Tak.
Nie czytałeś prasy?
CO DOLEGA POLICJI?
KOMISARIAT HANGANG POD LUPĄ
To zwykła sprawa.
Po co nam profilerka?
Skoro to zwykła sprawa, czemu nie złapaliście zabójcy?
Przysłała ją komenda główna,
żebyśmy jak najszybciej ujęli sprawcę.
Zrozumiano?
Zamiast tu włazić bez zaproszenia,
zacznij szukać tropów.
Nie rozumiem, czemu tę sprawę przydzielono komuś,
z kim ma pan osobistą relację.
Bezczelny gnojek.
Wie, że tworzysz jego profil?
Nie jest głupi, więc wkrótce się domyśli.
Czemu wybrałaś go na partnera?
Dlatego że...
jest niemal patologicznie wytrwały.
Jak pies, który gryzie i nie puszcza.
Złość trzyma pod pokrywką. Kiedy kipi, bardzo się zmienia.
„Pod pokrywką”?
Już rozumiem.
Ale to bez sensu.
Dopiero sobie przypomniałam coś sprzed 10 lat.
To na pewno stres pourazowy?
Czy skoro sobie przypomniałaś...
nie powinnaś się cieszyć?
Swoją drogą...
Nigdy nie postawiłam złej diagnozy.
To czemu dotąd niczego nie pamiętałam?
Z poczucia winy.
Czemu miałabym...
Nie mogłaś spojrzeć wstecz.
Nie mogłam spojrzeć wstecz.
Co by się stało,
gdybym to zrobiła?
Morderca by mnie zabił?
Pewnie tak.
Tak czy siak...
to świetnie, że zaczęłaś sypiać.
Czuje pani ulgę, że nie będę do pani dzwonić?
To też.
Na marginesie...
Wierzy mi pani?
Wierzę w to, co podpowiada ci pamięć.
Nie wiem, czy mogę jej ufać w 100%.
Do widzenia.
Dokąd ona poszła?
Prosiła o akta sprawy.
Pewnie je lunch.
Zajęła się sprawą, która nie jest seryjnym morderstwem.
Raczej się nie obija.
Skupcie się na tej sprawie
i informujcie mnie o postępach.
Nie wierzę.
Naprawdę musimy?
- Hansaem. - Daj spokój.
Współpracuj.
Przestań zrzędzić.
I tak dorwiemy zabójcę.
Dość tej gadaniny.
Czego nie wiemy?
Czemu zabójca zabrał tylko kartę mieszkańca.
Zacznijmy od tego.
Niech technicy znów się temu przyjrzą.
Obserwujcie jej mieszkanie. Sprawdźcie, czy ktoś do niego wchodzi.
Zabójca pewnie czegoś szukał.
San, dowiedz się, jakiego użył sznura.
Pytania?
To nie pytanie,
ale kiedy zbierałem nagrania,
jakiś 50-latek powiedział,
że dawniej sam parkował auto tam,
gdzie zaparkowała ofiara.
Ale ilekroć to robił, zauważał,
że ma przebite opony i porysowane felgi.
Z początku tego nie analizował,
ale kiedy tam parkował, ktoś niszczył mu samochód.
Monitoring nie obejmował tego miejsca.
Powiedział mi ze złością, że zaczął parkować gdzie indziej.
To bardzo dziwne.
Zbieg okoliczności?
Nie.
Zabójca to zaplanował.
Pojadę do Policji Metropolitalnej
i jeszcze raz przejrzę monitoring z parkingu.
- Coś w tym musi być. - Dobrze.
WYDZIAŁ KRYMINALNY
DETEKTYW MUSI OCALIĆ PRZESTĘPCĘ I OFIARĘ
Czemu tu węszysz?
Porucznik Kim to pewnie typ osobowości T.
Co to znaczy?
Mówisz o teście MBTI?
Czy porucznik Kim nie jest T?
Brakuje mu empatii, jest zamknięty...
Niekoniecznie.
Dla mnie bywa miły.
Może to osobowość F?
- F? - Tak.
Wiesz, że obserwuję go od 10 lat?
Po co?
Czy tamtego dnia sprawdził miejsce pobytu ofiary?
- Tak. - Wiedziałam.
Dziękuję.
Nie dała mi wtrącić słowa.
Sama ma osobowość T.
Stop.
Można zbliżyć?
A rozjaśnić?
Proszę puścić klatka po klatce.
To jedyne miejsce parkingowe bez monitoringu.
To tu zabójca wsiadł do samochodu.
Ale czemu marnował czas?
Czemu nie zabił od razu?
TAŚMA POLICYJNA
Wiesz, że zabójca był w samochodzie i zabił ją tutaj?
To perfekcjonista.
Działa obsesyjnie, jak ty.
Już wcześniej zdecydował, gdzie ją zabije.
Na parkingu.
Myślałam o tym, gdzie by się schował,
żeby zmusić Lee Miyoung, by tu przyjechała.
Kontrolowane środowisko i niedaleka odległość.
Jakieś pomysły?
Nie.
W samochodzie.
Tam mógł być sam.
Wokół nie mogło być monitoringu.
Jak przy barze, gdzie zaparkowała.
Zabójca z niecierpliwością czekał, aż Lee Miyoung wsiądzie.
Był spokojny i opanowany.
Minęło pięć, dziesięć minut.
W końcu wsiadła.
Miał idealną okazję, by zabić.
Ale czekał dalej.
Czekał przez 35 minut, aż tu przyjechała.
Istnieje powód, dla którego zabił ją dopiero tutaj.
Kobieta na puzzlu szepcze.
Czy ich rozmowa jest ważna?
Co powiedział jej morderca w czasie 35-minutowej jazdy?
Co Lee Miyoung powiedziała mordercy?
Czy odpowiedź ma znaczenie?
A może ma je to miejsce?
Co miało znaczenie?
Musimy zapytać mordercy.
Co to?
Nie przedstawiłam się właściwie.
Zjedzmy u ciebie.
Czyli gdzie?
Kto tam?
Dzień dobry, pamięta mnie pani?
Możemy coś zjeść? Jestem tu z pani synem.
- Hej. - Rozumiem.
- Oczywiście. - Nie otwieraj.
Myślałam o tobie. Miło cię poznać.
Jedz.
Przepraszam za najście.
Trochę to mdłe.
Lubię wyraziste smaki.
Przepraszam. Zaczęłam chodzić na kurs gotowania.
Kiedy syn mnie odwiedza, zamawia jedzenie.
To dlatego nie jesz?
Miałam się nią nie przejmować.
Nie sądziłam, że ją zaprosisz.
Robi to, żeby stworzyć mój profil.
Przyłapałeś mnie.
Przyprowadził tu kiedyś dziewczynę?
Nie musisz odpowiadać.
To osobiste pytanie.
To element profilowania?
Po prostu interesuje mnie porucznik Kim.
Obserwuję go od 10 lat.
Naprawdę?
Spróbuję ci zaimponować.
Chodził na randki, ale nie przyprowadził tu dziewczyny.
A znajomych?
Jestem pierwszą znajomą, którą zaprosił?
Kiedyś przyprowadził kogoś na obiad.
Jesteś druga.
Kto to był?
Nie odpowiadaj, mamo.
Chodził wtedy do liceum.
Któregoś dnia wkroczył tu w towarzystwie.
Wydało mi się dziwne, że nie słyszałam o tej osobie.
Jedząc, powiedziała:
„To prawda”.
Wychodzę.
Idziemy, Ena.
Co to miało znaczyć?
Hansaem powiedział znajomemu,
że moje curry smakuje jak jjajang.
Nie uwierzyłam mu,
więc zaprosił kogoś, kto to potwierdzi.
Dlatego go przyprowadził.
Wciąż od czasu do czasu tu wpada.
Hansaem jest wiernym przyjacielem.
Dziękuję za posiłek.
Jeszcze nie skończyłaś.
Wymyśliłeś tę wymówkę, prawda?
Czemu powiedziałeś, że jej curry smakuje jak jjajang?
To do ciebie niepodobne.
Chciałeś chronić przyjaciela.
Wymyślałeś powody, żeby trzymać go
przy sobie.
Ten przyjaciel cierpiał.
Na różne sposoby.
Hej, Curry Boy.
Złap mnie za rękę.
Po 10 latach dostałam kolejny puzzel
i przypomniałam sobie, że tamtego dnia morderca stał za mną.
Zastanawiałam się, czemu zjawiłam się tam pierwsza
i czemu dostałam ten puzzel.
Wciąż nie znasz odpowiedzi?
Morderca mnie zna.
To dlatego stworzyłam twój profil.
Dlatego że ja nie jestem tym mordercą
i dlatego że morderca mnie zna.
Potrzebuję kogoś, komu mogę zaufać.
Twoja kolej.
Stwórz mój profil.
Obserwuj mnie,
aż zyskasz pewność.
Twoja kolej.
Stwórz mój profil.
Obserwuj mnie,
aż zyskasz pewność.
THE ONE CITY BUDYNEK A
PARKING -2
LEE MIYOUNG, 43 LATA
UDUSZONA SZNUREM
Minimum czasu i wysiłku.
Morderca znał rytm dnia Lee Miyoung.
SYLWETKA MORDERCY
YOON DONGHOON, LEE MIYOUNG
Dlaczego zabił Lee Miyoung?
I dlaczego
zabił mojego wuja?
RAPORT Z ZABÓJSTWA LEE MIYOUNG
YOON ENA: CZEMU MNIE NIE OBSERWUJESZ?
AKTA YOON ENY
Jak to wypatrzyłeś?
Niewiarygodne.
Jesteś magikiem monitoringu.
Ja bym tego nie znalazł.
Co powiedzieli technicy?
Mają nowe tropy?
Znaleźli odcisk palca,
ale tylko częściowy.
Gdzie był?
Na zagłówku kierowcy w samochodzie ofiary.
Za pierwszym razem go przegapili.
Przesłano go do analizy.
Niedługo rozwiążemy tę sprawę.
Czy w jej mieszkaniu coś znaleziono?
Nie.
Skoro tak,
karta mieszkańca nie ma znaczenia.
Czemu ją zabrał?
Właśnie.
Czemu nie zabił jej od razu?
Czemu czekał, aż zaparkuje w The One City?
Może...
to był jego motyw.
Oto świeżutki raport.
Spisałaś go w jeden dzień?
ZABÓJSTWO LEE MIYOUNG
YOON DONGHOON, LEE MIYOUNG
RAPORT Z ZABÓJSTWA LEE MIYOUNG
„Sprawca to doświadczony przestępca,
który skrupulatnie zaplanował zabójstwo...
Dysponuje niemal doskonałą samokontrolą.
Ta sprawa ma wiele wspólnego z zabójstwem nadinspektora Yoona
sprzed 10 lat.
Możemy mieć do czynienia z serią zabójstw”.
Tak.
To bez sensu.
Zgadzam się.
Seryjny morderca? Serio?
Stworzyłaś tę teorię na podstawie puzzli?
To jakiś żart.
Czy te dwa puzzle naprawdę istnieją?
Na ostatnim miejscu zbrodni nie było puzzla.
Nie ma dowodów na związek puzzli z tą sprawą.
Właśnie.
Czemu te puzzle trafiły do ciebie?
Też się zastanawiam.
Nie znam jeszcze odpowiedzi.
Gdybym ich nie dostała,
nie wiedziałabym, że to seryjne morderstwa.
To, że 7 na 10 elementów się zgadza,
nie musi oznaczać, że zabójstw dokonała jedna osoba.
Oczywiście, że nie.
Czasem odpowiedź podsuwa nam
charakterystyczna cecha albo metoda podpisu.
Obu zabójstwo dokonano w prywatnej przestrzeni ofiar,
kiedy były same.
Zabójca wybrał ofiary wcześniej,
a następnie długo je śledził i obserwował,
ryzykując, że zarejestrują go kamery monitoringu.
Po odpowiednich przygotowaniach
morderca czekał na idealną okazję.
Zabił ofiary,
przy minimum agresji, w minimalnym czasie.
To oznacza, że nie zabił jedynie dla przyjemności.
To każe mi sądzić,
że morderca prawdopodobnie żywił urazę do swoich ofiar.
Co ciekawe,
zabijając, zachował powściągliwość,
niczym płatny morderca.
Te wszystkie cechy
sugerują, że mamy do czynienia z seryjnymi morderstwami.
Puzzle to wisienka na torcie.
Wciąż myślicie, że to wymyśliłam?
Rozumiem i szanuję pani analizę,
ale to nieprawdopodobne.
Rysunki na obu puzzlach wykonano podobną kreską
Elementy są z tego samego materiału.
Co pan na to, poruczniku?
Zgadza się pan z kolegami?
To bez znaczenia.
Już podjęłaś decyzję.
Proszę nie mówić,
że szuka pani mordercy wuja.
Wierzy jej pan, poruczniku?
Wciąż masz wątpliwości?
GABINET KOMENDANTA
To dlatego się zgłosiłaś?
To nie moja decyzja.
Nie przyszłam tu z własnej woli,
ale niech będzie.
Czyli co?
Chcesz mnie spytać o wuja i Lee Miyoung?
Tak.
Wiem, jak się czujesz.
Ale daj spokój.
To nie Ameryka.
Jakiś świr miałby zabijać ludzi
i wysyłać im puzzle?
Zabić dwoje ludzi?
Jak tak dalej pójdzie,
wszyscy cię znienawidzą.
Wpakowałem się w kłopoty, żeby cię przydzielić...
Proszę dać mi działać.
Yoon Ena?
Zapomnijcie o tym raporcie.
Tak jest.
Od kiedy słuchasz profilerów?
Jaka była Lee Miyoung?
Zapomnijmy na chwilę o mordercy.
Dowiedzmy się czegoś o ofierze.
To nie było impulsywne ani przypadkowe zabójstwo.
Musiał istnieć motyw.
Jak powiedziała Yoon Ena,
morderca ryzykował, że zostanie złapany
Miał motyw albo żywił urazę.
Ona ma rację.
Żeby znaleźć odpowiedź, musimy poznać Lee Miyoung.
Przepraszam. Jest pani u nas pierwszy raz?
Mogę się spotkać z lekarzem bez umówionej wizyty?
Tak, proszę tylko wypełnić formularz.
Dobrze.
KWESTIONARIUSZ ZDROWIA PSYCHICZNEGO
CZY MIEWASZ OBSESYJNE MYŚLI ALBO ULEGASZ IMPULSOM?
Chciałbym też omówić
- reakcje przeciwne. - Rozumiem.
LEE MIYOUNG
Jej młodszy brat wrócił z Filipin?
Dzwoniłem, żeby powiadomić go o jej śmierci,
ale wygląda na to, że lata temu odcięła się od rodziny.
Brat chyba nie przyjedzie.
Czemu się odcięła?
Rozmawiałeś z jej ojcem?
Ma wyłączoną komórkę,
a w domu nikt nie odbiera.
Trzeba go odwiedzić.
Pojadę tam.
- Aż do Tongyeong? - Tak.
Prześlij mi adres. Niedługo wrócę.
Jesteś najlepszy!
Trzymaj się!
Mam jechać z nim?
Ja to mam szczęście.
TONGYEONG-SI, GYEONGSANGNAM-DO
Będę prowadził.
Szykuje się długi weekend.
To super!
Przestań za mną łazić! Wynocha! Gdzie San?
Ja bardziej ci się przydam.
Wiesz, dokąd jadę?
Do ojca Lee Miyoung, prawda?
Poza tym...
czemu mnie nie obserwujesz, jak ci kazałam?
Przeczytałeś chociaż moje akta?
Lubisz pomagać przyjaciołom.
Udawaj, że jestem koleżanką od curry.
Jedź. Nie mamy czasu.
KOMISARIAT POLICJI HANGANG
Jasne, że chcę jechać na biwak.
Ale muszę rozwiązać tę sprawę.
Nie mam wyboru.
Jedźcie pierwsi.
- Kiedy to rozwiążę... - San!
- Choi San! - Chwileczkę.
Tak?
Jedź na biwak.
Baw się dobrze.
Hej, właśnie rozwiązano sprawę.
TONGYEONG-SI, GYEONGSANGNAM-DO
Czemu nagle skupiłeś się na ofierze?
Ojciec wie, że jego córka nie żyje?
Raczej nie.
Czemu odcięła się od rodziny?
To się stało już w gimnazjum.
Od dawna nikt tu nie mieszka.
Przepraszam, mogę o coś spytać?
Jasne.
Czy to dom pana Lee Doowona?
Tak.
Dzwonimy, ale nikt nie otwiera.
Nikt tam już nie mieszka.
Wyprowadził się?
Ma pan do niego kontakt?
Rzecz w tym...
że mam jego numer,
ale pewnie nie obierze.
Przeniósł się do domu opieki.
Nie wiem, czy zdoła odpowiedzieć.
Jest w złym stanie?
Nie wiecie?
Pan Lee Doowon ma demencję.
Czasem myśli jasno.
Innym razem w ogóle się nie odzywa.
Tędy.
Idź.
Ojej.
Znów założył puchówkę.
Proszę pana?
Jak się pan dziś czuje?
Ma pan gości z Seulu.
Dzień dobry, przyszedłem w sprawie pańskiej córki Lee Miyoung.
Możemy porozmawiać?
Proszę pana?
Chyba przyjechał pan na próżno.
JAK ROZMAWIAĆ Z CHORYMI NA DEMENCJĘ?
Tato!
Co robisz?
To ja, Miyoung.
Czekałeś na mnie?
Nie możesz...
Tak.
To od ciebie.
Codziennie ją noszę.
Jestem głodny.
Naprawdę, tato?
- Tak. - Na co masz ochotę?
Na jjajangmyeon.
- Jjajangmyeon? - Zawsze...
lubiłaś jjajangmyeon.
Wciąż to pamiętasz?
- Przepraszam. - Tak?
Porozmawiamy na zewnątrz?
Oczywiście.
Kiedy przyjęto pana Lee?
Niedawno.
Jakieś dwa miesiące temu.
- Dwa? - Tak.
Pewnie nie przyjechał sam.
Był z nim opiekun?
Chwileczkę.
Chyba mamy jego dane.
To on go przywiózł.
Powiedział, że są kuzynami i mieszkają niedaleko siebie.
- Niedaleko? - Tak.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wspominałam przy tobie
o Yoon Donghoonie?
O Yoon Donghoonie?
Znasz go?
Nie.
Zerwałaś...
z tym draniem?
Czy wciąż z nim jesteś?
Jasne, że zerwałam.
Masz świetną pamięć, tato.
A pamiętasz
nazwisko tego gnojka?
Nie.
Czego w nim nie znosisz?
Jego twarzy.
Twarzy?
Odrzucała mnie.
Za każdym razem.
Chyba całkiem się odcięła od rodziny.
Wie pan czemu?
Kiedy Miyoung
była w ostatniej klasie gimnazjum,
uciekła z domu.
Po śmierci swojej mamy
całkiem się rozsypała,
a w końcu uciekła.
Nigdy nie wróciła zobaczyć się z ojcem?
Odwiedziła go raz,
po siedmiu latach.
Była wtedy zima.
Kupiła Doowonowi drogą puchówkę.
Czemu tak nagle wróciła?
Przywiozła ze sobą narzeczonego.
- Narzeczonego? - Tak.
Ale niestety...
nie spodobał się Doowonowi.
Uznał, że ten mężczyzna stłamsi Miyoung.
Pamięta pan jego nazwisko?
To było tak dawno...
Był policjantem?
Nie.
Skończył szkołę handlową
i prowadził jakiś biznes.
Aha, Doowon powiedział też,
że Miyoung wróciła jako całkiem inna osoba.
Nie spodobało mu się to.
Co ty tu robisz?
Przestraszyłeś mnie.
Pomóż mi go znaleźć.
Kogo?
Faceta, którego przywiozła Lee Miyoung.
Skąd o nim wiesz?
Musiał po nim zostać jakiś ślad.
To było 20 lat temu.
Co mógł zostawić?
Był tu tylko raz.
Raz?
Czemu powiedział „za każdym razem”?
- Co? - „Za każdym razem”.
Za każdym razem...
Szukajmy zdjęcia.
Ma na szyi tatuaż?
Wygląda jak członek yakuzy.
Teraz wielu ludzi się tak tatuuje.
- Serio? - Tak.
Mamy tylko zdjęcie, bez nazwiska.
Jak go znajdziemy?
Może być Japończykiem albo Chińczykiem.
Ktoś na pewno go rozpozna.
Zacznijcie pytać.
- Tak jest. - Idziemy.
Do roboty!
Jak to się stało, że pan Lee ci o nim powiedział?
Myślisz, że ojciec Lee Miyoung
zapamięta dzisiejszy dzień?
Kiedy się dowie,
że jego córka nie żyje?
Czy teraz zaboli go to mniej
niż po jakimś czasie?
Zaboli tak czy siak.
Przez jakiś czas będzie musiał znosić ten ból.
Nieważne, kiedy się dowie.
Może lepiej, że ma demencję.
Hej, Curry Boy.
Wiesz, co przeszłam
po śmierci wuja?
Jak uwierzę, że nie jesteś morderczynią,
zacznę się zastanawiać.
Cieszę się.
Mówisz, że jest szansa.
Ojciec Lee Miyoung mnie spytał,
czemu tak się zmieniłam.
Nic dziwnego!
Odzyskał rozum.
Nie to miał na myśli.
Jego zdaniem
po siedmiu latach jego córka była zupełnie inna.
Kuzyn powiedział to samo.
Że Lee Miyoung całkiem się zmieniła.
Ale czemu?
Zamówiłam pani margaritę.
Nie sądziłam,
że mój wujek może się różnić od człowieka,
za którego go miałam.
Ciekawe, jaki był naprawdę.
Kiedy stajemy się inni?
Mówisz tak,
jakby to było coś złego.
Wszyscy się zmieniamy.
Ty też nie jesteś tą samą 19-latką.
Przeżywamy różne wydarzenia
i poznajemy różnych ludzi.
Liczy się to,
co zrobimy z tą zmianą.
Jeśli chcesz poznać wuja,
powinnaś przeanalizować jego wybory.
Halo?
Tu porucznik Kim z komisariatu Hangang.
Przepraszam za wczesną porę.
Nie szkodzi. W czym mogę pomóc?
Czy rozpoznaje pani mężczyznę ze zdjęcia?
Moment. Sprawdzę.
Dzwonił pan wiele razy.
Przepraszam.
Proszę go sobie wyobrazić 20 lat później.
Ten człowiek...
Widziała go pani?
Tak.
Jestem pewna.
Przyszedł tu miesiąc po otwarciu baru.
Powiedział, że jest znajomym pani Lee z dzieciństwa
i że chce jej pogratulować otwarcia baru.
Zamówił też najdroższą butelkę whiskey.
Miesiąc temu
znów się pojawił. Po długim czasie
od pierwszej wizyty.
Był zupełnie inny.
Chciał pożyczyć pieniądze od pani Lee.
Krzyczał, że otworzyła bar za jego kasę.
I że mieszkanie pani Lee należy do niego.
Chciałam wezwać policję,
ale pani Lee mnie powstrzymała.
Powiedziała, że nie można go prowokować.
Pamięta pani jego nazwisko?
Tak.
Kiedy pani Lee nie patrzyła,
dał mi swoją wizytówkę.
Zaprosił mnie do siebie na obiad.
Proszę.
Wiedziałam, że może się przydać.
RESTAURACJA KANG CHIMOK
Tak, kapitanie?
Zidentyfikowano odcisk.
Kang Chimok, rocznik 1975.
127 Hannam-dong, Yongsan-gu, Seul.
Jedziemy do jego restauracji.
Ty i Ro jedźcie do jego domu.
CHAI
Co się dzieje?
Jesteśmy z policji.
W czym mogę pomóc?
- To zajmie chwilę. - Słucham?
Policja. Proszę współpracować.
Jest pan Kang Chimok?
Pan Kang?
Dziś go nie ma.
Sprawdzimy.
A jeśli już uciekł?
Rozejrzyj się.
Tam nie wolno.
- Co wy robicie? - Zabierz ręce.
Tak nie można.
- Nie możecie tak sobie wchodzić. - Tylko sprawdzamy.
Bo oskarżymy pana o utrudnianie śledztwa.
Tu go nie ma.
Nie nocował w domu.
Tak jest.
Tak.
Rozumiem.
Przepraszam,
ale muszę za potrzebą.
Mogę skorzystać z łazienki?
Napisy: Maria Borzobohata-Sawicka